Verhalen maken zat er al vroeg in. Vanaf het moment dat schrijver en illustrator Harald Timmer een potlood kon vasthouden, tekende hij. Eerst natuurlijk prachtige ‘koppoters’, maar al snel tekende hij na uit de Donald Duck, uit de stripboeken over Asterix en Obelix en over Guust Flater. Tegelijkertijd begon hij met het bedenken en tekenen van zijn eigen stripverhalen. Hij maakte alleen nooit iets af, omdat er steeds weer nieuwe, geweldige ideeën ontstonden.
Op de middelbare school stond Harald bekend om zijn tekeningetjes, die agenda’s, schriften en schoolboeken vulden. Af en toe moest hij natuurlijk een opstel schrijven en dat ging hem goed af. Zelfs voor het schoolvak Frans behaalde hij zijn enige supervoldoende (een 9,5) met het schrijven van een opstel in het Frans over een Clochard die een grote zak geld vond, maar daar diep ongelukkig van werd. Het werd zelfs gepubliceerd in de schoolkrant, maar helaas is het niet bewaard gebleven.
Na de middelbare school (eerst havo en daarna meao) werkte Harald bij verschillende bedrijven in de verkoop om uiteindelijk bij een uitgeverij voor zakelijke magazines te gaan werken, waar hij 11 jaar als projectmanager magazines uitgaf. Als hobby bleef hij natuurlijk altijd schrijven en tekenen en werkte hij aan een groot Fantasy-verhaal dat al sinds ca. 1990 ronddoolde in zijn hoofd. Echter, hoe meer hij schreef, hoe meer hij twijfelde of hij wel kón schrijven. Om hierover meer zekerheid te krijgen, stortte hij zich op korte verhalen-wedstrijden. Door de feedback die hij op de ingezonden verhalen kreeg, en de steeds hogere waardering voor zijn schrijfsels, besloot hij dat het tijd werd om zijn ideeën daadwerkelijk aan de wereld te tonen.
Ondertussen kreeg Harald twee zoons (Bas en Joris) en tijdens het in slaap wiebelen van de oudste ontstond het idee voor Het wiebelmannetje. Omdat tekenen hem ook in het bloed zit, besloot Harald om dit uit te werken. Het resulteerde in een eerste versie van Het wiebelmannetje en de klutskuikens.
Toen dit verhaal ‘af’ was, moest er nog een reden worden bedacht waarom het wiebelmannetje (Wiebe) eigenlijk zo wiebelde. Harald bedacht dat dit moest zijn gekomen door een wiebelwolk en dat werd het begin van de serie over Het wiebelmannetje. Dat Wiebe uiteindelijk op zoek zou gaan naar de maker van die wiebelwolk was op dat moment nog onbekend.
Uiteindelijk, in 2011 heeft Harald de spannende beslissing genomen om zijn baan als projectmanager op te zeggen en als fulltime verhalenmaker zijn geld te gaan verdienen. Hij richtte zijn eigen uitgeverij op; Uitgeverij de Pareltuin en geeft sindsdien zijn eigen boeken uit. De teller staat ondertussen op 35 boeken, onder andere over ‘Het wiebelmannetje’, ‘Stekel’, draken en onder zijn pseudoniem J.B. Timber het grote Fantasy-verhaal ‘Schaduwland’, een driedelige jeugdfantasy.
Harald is gescheiden van de moeder van zijn zoons en is in 2024 getrouwd met Natalie en woont in Hoorn. Zijn twee zoons zijn ondertussen volwassen en Natalie heeft vier volwassen kinderen, waarvan de jongste, haar dochter, bij hen woont.